10.09.2013 / Nasza sprawa przed Sądem Najwyższym

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną w sprawie I PK 61/13. Tym samym Sąd ten zajmie się rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego, czy w przypadku złożenia przez pracodawcę oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę w trybie określonym w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (zwanej popularnie ustawą o zwolnieniach grupowych), to jest tak zwanego zwolnienia indywidualnego z przyczyn niedotyczących pracownika, konieczna jest konkretyzacja podanej przyczyny przez wskazanie w tymże oświadczeniu kryteriów wyboru danego pracownika do zwolnienia.

Kancelaria stoi na stanowisku, że taki obowiązek istnieje, zwłaszcza w odniesieniu do zwolnień indywidualnych (gdy grupa zwalnianych pracowników nie przekracza liczb decydujących o zwolnieniu grupowym), ponieważ w takich sytuacjach pracodawca nie musi tworzyć planu zwolnień, którego koniecznym elementem jest zawsze określenie grup pracowników dotkniętych zwolnieniem i zasad wyboru pracowników do zwolnienia. W przypadku zwolnień indywidualnych pracodawca taką decyzję podejmuje sam (bez konsultacji z reprezentantami pracowników) i nie musi ona mieć formy pisemnej. W zasadzie o tym, że to dany pracownik został wytypowany do zwolnienia, dowiaduje się on dopiero w momencie wręczenia mu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę.